van wieg tot graf

Nog tot zijn negentigste reed Gerard bestellingen voor zijn Zwager IJzerhandel

VAN WIEG TOT GRAFHij bouwde Zwager IJzerhandel uit tot een groot Haags familiebedrijf en maakte ondertussen ook nog tijd om het Sweelinckplein voor nieuwbouw te behoeden.

Gerard Zwager, oprichter van Zwager IJzerhandel

 

Gerard Zwager (22 februari 1921 – 4 mei 2019) kocht, vlak na de oorlog, in Den Haag een handel in ijzerwaren. Hij was een jonge vent die geen enkele moeite had om met de bakfiets, dwars door de stad die in rap tempo moest worden opgebouwd, zwaar gereedschap en groot materiaal af te leveren. Gerard was zonder kleerscheuren uit de oorlog gekomen, maar had wel het een en ander meegemaakt. Hij was verraden door een klant van zijn vader, die hem in de winkel van de familie aan het werk had gezien. Daarop was Gerard door de Duitsers op transport naar een werkkamp gezet. Hij wist echter te ontsnappen en terug te keren naar het ouderlijk huis in Hoofddorp waar hij de rest van de oorlog moest onderduiken.

Zwager IJzerhandel bevond zich in een kelder aan de Waldeck Pyrmontkade, bijna naast het Sweelinckplein. Er werden schroeven, spijkers, sloten, scharnieren, deurkrukken, deurmatten, vliegengordijnen en boren verkocht die lagen opgeslagen in kamertjes en gangetjes. Een doolhof waar Gerard desondanks alles wist te vinden. Zijn vrouw nam de administratie en de opvoeding van de vier kinderen voor haar rekening. De grote Haagse familiezaak Zwager IJzerwaren werd met bloed zweet en tranen door Gerard opgebouwd. Hij bezat inmiddels het hele pand aan de Waldeck Pyrmontkade toen hij onverwacht een bijzonder royaal bod van een grote verzekeraar op zijn eigendom kreeg.

Ennia wilde een nieuw kantoor bouwen aan het Sweelinckplein en had het pand van Zwager IJzerhandel nodig als ingang voor de parkeergarage die erbij kwam. Gerard kwam niet eens in de verleiding om het bod te accepteren. Hij vond het een onzalig plan om het monumentale Sweelinckplein met nieuwbouw te verminken. Onmiddellijk informeerde hij deze krant en mobiliseerde hij zijn buren. Hij organiseerde bijeenkomsten en acties en zorgde ervoor dat achter alle ramen rode affiches hingen waardoor het voor iedereen meteen duidelijk was wat de bewoners van het bouwplan vonden. Dat wierp zijn vruchten af. Dankzij Gerard ging de nieuwbouw niet door en bleef een van de mooiste pleinen van Den Haag behouden.

Scharnier

Tegen de tijd dat zijn kinderen Zwager IJzerhandel overnamen, waren de kelders aan de Waldeck Pyrmontkade te klein geworden. Trots zag Gerard hoe zijn zonen het bedrijf verhuisden naar een grote voormalige garage aan de Haagse Sneeuwklokjesstraat. Alle voorraad moest mee want: ,,‘nee’ verkopen doet een Zwager niet.’’ Gerard had zich gespecialiseerd in dingen die niet te koop zijn bij een bouwmarkt. Een scharnier uit 1930 bijvoorbeeld die ook zijn zonen nu nog, geblinddoekt en met één hand op de rug, in het enorme magazijn kunnen vinden.

Nog dagelijks kwam Gerard in de zaak. Tot zijn negentigste reed hij bestellingen. Gerard was fit en bij de tijd. Toen hij wat moeite kreeg met traplopen verhuisde hij naar een modern appartement aan de Kranenburgweg. Hij woonde er met veel plezier.

De stamvader van Zwager IJzerhandel, waar inmiddels ook kleinkinderen werken en achterkleinkinderen over de vloer komen, nam in alle rust afscheid van zijn familie en stierf, thuis, op 98-jarige leeftijd.

bron: Ad.nl

tekst: Nicolette van der Werff

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nierstichting